poetry, essays and narrativas (copyright ©)

17 prill

...nëse sot, ky mëngjes, do të ishte i njejtë me ato të 25 viteve radhazi, të parën gjë që do të bëja, ishte ajo që, do merrja telefonin dhe, do të formoja +35533224227

por, edhe sot, këtë mengjes, une e formova perseri numrin...

zilja binte dhe, asnje nuk e ngrite.. 

nena ime qe çdo 17 prill, qysh oret e para te mengjesit priste kete zile, nuk mundet me t'a ngreje...dhe une, sado qe e dija,

...prisja.

ndoshta te dilte operatori telefonik e te me thoshte: prisni ne linje ju lutem, jemi duke ju lidhur...

me varrezat e qytetit.

…nese sot, ky mengjes do me gjente ne vlore, te paren gje qe do beja, ishte ajo qe, sa te zgjohesha, do veja te nena ime qe pinte kafene prane dritares, afer telefonit duke pritur telefonatat e femijve, niperve, mbesave,...do e puthja duke i thene: gezuar ditelindjen afro...dhe ajo,...

do çohej e do me bente kafene. 

dhe, si gjithmone, nese ne kete 17 prill do isha ne vlore, do e merrja nenen time e do venim per dreke, ne radhime, aty ku dhe ajo ndihej qete e ku, te gjithe e sajdisnin, e shoqeronin, e...qysh ne oret e para te mengjesit, kur flinim andej, sa pinte kafen, avash avash, dilte te bregu dhe ulej diku, duke pare qetesine dhe thellesine blu te detit, perballe anijes se bacit...qe sic i dukej, priste ti sillte dicka…nga larg…

dicka qe prej kohesh i mungonte ose, ate vete t'a merrte e diku...

t'a çonte.