poetry, essays and narrativas (copyright ©)

melo

Melo

Sot, më 4 korrik, mbushen 20 vjetë nga largimi nga kjo jete e babait tim, Melo Velaj.

Duke kërkuar kujtime nëpër fotografi, aty në etazherin ku ai mbante dokumenta e sende me vlerë, me ra ne sy diploma e tij si dhe vlersime të ndryshme.

Fillova t’i shoh e lexoj.

Nuk di pse atë moment më shkoi mendja tek ajo se çfarë kanë të përbashkët im atë dhe miliarderi rus Roman Abramovič.

Që të dy janë (ishin, se im atë vdiq 5 vjetë mbasi Abramovič  mbaroi studimet) inxhinier nafte dhe që të dy studiuan në të njëjtin universitet, në prestigjiozin universitet "Gubkin" për naftë e gaz në Moskë.

Vetëm se, im atë studioi e perfundoi me medalje shkelqyeshëm nga viti 1951-1956 dhe më pas, për 35 vjetë punë, sado që zbuloi vendburime të tëra nafte e gazi u vleresua vetëm me disa kg ilaçe për zemrën dhe hipertensionin,  ndërsa Roman Abramovič, studioi  nga 1985-1990 dhe brenda 5 viteve u "vleresua" me miliarda dollarë.

Por, nëse Roman Abramovič "fatin" e jetës j'a dedikon një takimi në vitin 1992 me miliarderin Boris Beresovski, im atë, "fatin" e shkollës në Moskë ja dedikon Hysni Kapo‘s, i cili në vitin 1951, kur lexoi kërkesat për studime hasi në emrin e tim eti dhe ju kujtua Melo, kur ishte i vogël, aty në "Uje te Ftohte", kur Hysniu shkonte tek të afërmit, fqinj me Velaj't , e ku një ditë të vitit 1942, xhaxhallarët e mij, sado që kishin bindje të ndryshme politike, një mbrëmje dimri, kur italianët rrethuan lagjen për ta kapur,  e ndihmuan duke e nxjerre shendosh matanë.

Dhe përsëri, këtë 4 Korrik mua do të më shkoj mendja tek pengu im qe nuk arrita dot t'a çoja përsëri aty ku ai studioi, në të dashurin universitet Gubkin, në Moske...

për të cilin, kujtimet,

e merrnin rokullimë.

 

Vlorë, e hënë, 4 Korrik 2016