sapo kisha ardhur nga pushimet e veres dhe e ndjeja qe kisha nevoje te qetsohesha...vendosa qe fundjaven  ta kaloja prane liqenit te lunz-it, 160 km nga vienna.

une perfaqesoj mendimin tim se nese vendose te beshe pushimet ne shqiperi atehere "mbas pushimeve behesh per pushime".

u nisa...mora dhe disa libra me vete, libra qe mi kishin dhuruar miq te mij shkrimtare e poete...ne mes tyre dhe vellimin me poezi te arian leka-s botuar ne gjermanischt me titull "die löchrige seele flicken" (te mbyllesh vrimen e shpirtit)

po pi i qete kafene e mengjesit, ulur diku ne terrasen mbi uje dhe lexoje:

"e thellë vetmia në dy gota verë,

një kalë i kuq, një kalë i bardhë.

asgjë nuk është ashtu sikundër sheh,

kur gjithçka ke, por asnjë me kë e ndan..."

fate velaj, lunz am see, gusht 2012